عنوان کامل پایان نامه :

 تأثیر سازمان های ایمان محور در مدیریت و توسعه پایدار محله های شهری

قسمتی از متن پایان نامه :

امّا اگر خود او هم، کاتولیک می‏گردید، ممکن بود که در احساس شخص کاتولیک شریک بوده و به همان روش نیز عبادت می‏نمود. قطعاً در این مورد، چندان محک و ضابطه‏ای وجود ندارد که ایمان یک شخص از بیرون محیط همبستگی و هم احساس ایمان، مورد ارزیابی و قضاوت واقع گردد امّا، ممکن می باشد چیز دیگری اتفاق بیافتد و آن این که، این فرد مومن ممکن می باشد مورد سوءال قرار بگیرد و یا خودش از خود بپرسد که آیا به راستی که او، مطلق (خدا) را احساس می‏کند و می‏تواند آن واقعیت مطلق را تشریح نماید؟ و به بیانی دیگر: تجربه دینی خود را توصیف نماید؟! این سؤال، نیروی محرک در تاریخ مذهب می باشد و انگیزه و عامل انقلابی شکل عبادتی ایمان، که آن را در جهات مختلف به حرکت در آورده می باشد. پیش فرض بودن این سؤال، نارسایی و عدم تکافوء موجود محدود (بشر) در تبیین احساس «واقعیت مطلق» نشان می‏دهد.

به بیانی دیگر: کسی نمی‏تواند ادراک خود را از احساس و تجربه دینی، تبیین کرده و توصیف نماید. به هر حال، ذهن بشر، این نارسایی را فراموش می‏کند و امر قدسی را (که در ذهن او هست) با خود واقعیت مطلق، یکی می‏بیند. عبادت و مراسم دینی را در ذات خود یک امر قدسی تلقّی می‏کند؛ زیرا که ماهیت و کاراکتر آن، به عنوان حامل امر قدسی، به چیز دیگری دلالت می‏کند که در اقدام ایمان پنهان می باشد. در واقع، ایمان (موجود در ذهن بشر دیندار) به سوی همان ذات حق، جهت‏گیری دارد امّا در ظاهر، این جهت‏گیری به سوی چیزی می باشد که نشان دهنده‏ی اوست و او را نمایش می‏دهد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

2-4-6-1  ایمان عرفانی

حدود و شکل و نمود (نوع ظاهری و تشریفاتی) ایمان، در همه ادوار تاریخ، تصوّف را به برداشتن یک گام رادیکال، در عرصه ایمان وا داشته می باشد. تصوّف کوشش دارد ایمان خود را از هر واقعیت جزیی یا مطلق واقعیت (جسمانی) بالاتر و برتر بداند و به یک ایمان خالص دست یابد. تصوّف، حقیقت ذات حق را، اساس یا جوهره همه اشیا، می‏داند. او، یک واحد بی مثال، غیر قابل توصیف، هستی ما فوق هستی، بلکه عین هستی می باشد. جاذبه‏ی ایمان عرفانی، آن نیست که واقعیت و شکل مراسمی دینی، ایمان را رد می‏کند و آداب و مراسم عبادتی، قشر ظاهری مذهب، تلقی گردد؛ بلکه ادعای آنها، عمیق‏تر از این مسایل ظاهری، مطرح می باشد. ایمان عرفانی، پایان یک راه طولانی عبادتی می باشد که از شکل ظاهری و واقعی ایمان (مراسم عبادت) شروع می‏گردد و به آن نقطه پایانی می‏رسد که بشر عارف در ذات حق به مقام فنا رسیده و همه‏ی مراسم دینی، در آن مقام خالص الوهیت ناپدید شده و محو می‏گردد. ( خانجانی ، علی اکبر ، 1377 ، صص 54-1 ).

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

1 ) آیا سازمانهای ایمان محور از حیث مفهومی و کارکردی با سازمانهای محله محور قابل انطباق هستند؟

2) این سازمانها در شکل گیری و تقویت مدیریت و توسعه پایدار محله ای در محدوده مورد مطالعه (خصوصاً محلات منطقه 1 تهران) چه کارکردی می توانند داشته باشند؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه